مونتاژ دیگ های چدنی

جهت استفاده از حداکثر راندمان دیگ و یکنواختی توزیع حرارت بایستی لول هورد آب به دیگ به فلانچ عقب وپایین روی لوله فلزی آب پخش کن و لوله خروج آب به فلانپ بالا وعقب دیگ دیگ متصل گردد .عدم نصب لوله آب پخش کن باعث می شود که عملا قسمتهایی از دیگ از مدار تبادل حرارتی خارج شده و باعث تنش حرارتی در دیگ و از آبندی افتادن آن می شود و ظرفیت مشعل با ظرفیت دیگ همانهگ انتخاب شود .
· چنانچه بعد از روشن کردن مشعل شعله پس بزند دلیل عدم انتخاب صحیح مقطع دود کش یا اضافه انتخاب شدن ظرفیت مشعل می باشد که در چنین شرایطی بایستی دود کش اصلاح و یا مشعل با مشعلی که حداکثر مساوی ظرفیت دیگ باشد تعویض گردد
· دیگ باید روی یک شاسی از آهن یا پروفیل که روی یک سطح صاف مقاوم و کاملا تراز قرار گیرد مونتاژ شود تا بتواند در اثر تنشهای حرارتی روی شاسی فلزی راحت بازی کند . در غیر اینصورت اصطکاک بتن و پایه های دیگ جلوی انبساط طولی را گرفته و بوشها جابجا شده و دیگ از آببندی می افتد .

· از پرس وابزار مناسب استفاده نمایید .

· پره های دیگ و قطعات چدنی بزرگ بدون بسته بندی تحویل می شوند و در صورتی که این قطعات کثیف شده اند باید آنها ابتدا تمیز شده و با آب پس از مونتاژ سیستم کلا شستشو گردد .
· قسمتهای تویی قطعات و بوش ها را با دقت تمیز کنید .
· نخ نسوزها را با دقت در محل خود قرار دهید که چین نداشته باشد .
· بوشها محل برقو خورده را قبل از مونتاژ و بعد از تمیز کرده با ضد زنگ یا سرنج پوشش نمایید .
· در صورتی که بوشها در ست جا نیفتد و یا کج در محل قرار گیرند هنگام مونتاژ تولید مشکل می کنند و سبب پیدایش درز ونشت آب دیگ می شوند .بهتر است وسط بوشها قدری تفلون جهت اطمینان از آببندی دیگ بپیچید وضد زنگ به بوش و روی نوار بمالید و بوشها کاملا موازی نصب گردد .
· بع داز باز کردن پرس دیگ و بستن فلانچهای مربوطه و قبل از مونتاژ سایر قطعات دیگ باید تحت فشار تست گردد .لذا تمام حفره های مربوط به آب را ببندید و با فشار (فشار کار *3/1)و با آب دیگ را تست نمایید.
· چنانچه از محل بوش در حالت تست ریزش آب مشاهده شود دلیل عدم اببندی بوش بدلیل استفاده از بوشهای متفرقه و یا کج جا رفتن در محل مربوطه می باشد .در چنین شرایطی دیگ را در این قسمت با قلم باز وآن بوشها را تعویض و ضد زنگ زده و وسط بوشها نوار تفلون به اندازه کافی بسته ومجددا با پرس دیگ را جمع و دوباره دیگ را از نظر آببندی تست کنید و قبل از بهره برداری داخل دیگ و کل سیستم را کاملا با آب شستشو داده تا ماسه و احیانا مصالح ساختمانی داخل آن نماند .
· هنگام باز کردن آب آزمایش دیگ دقت کنید داخل دیگ کاملا تمیز باشد و در صورت لزوم با شیلنگ کاملا داخل دیگ را بشوئید .
· جهت مونتاژ صفحه نصب مشعل وقطعه ایزوله حفاظت مشعل بایستی سوراخهای فلانچ مشعل را روی این صفحه با مته درآورید و سوراخ دهانه مشعل را در صورتی که از دهانه مشعل شما کوچکتر باشد بوسیله ماشین تراش با قطر دهانه مشعل یک اندازه نمایید .
· کلیه درزهای بین پره ها را بوسیله خمیر دیگ کاملا بگیرید .
· کنترل شود لوله فلزی آب پخش کن بمنظور جلوگیری از تنش حرارتی ناشی از ورود اب سرد و یا سکون آب در برخی از قسمتهای دیگ و توزیع یکنواخت آب وحرارت و افزایش راندمان دیگ در پشت فلانچ ورودی آب به دیگ نصب شده باشد .
· پس از روشن کردن مشعل واطمینان از عدم نشت دود و آب روکش دیگ را مونتاژ کنید .
· ترموستات را روی 40 تنظیم کنید وبتدریج ظرف 48 ساعت درجه حرارت دیگ را به درجه حرارت مد نظر برسانید .
· دقت کنید که فشار کاری ودرجه حرارت دیگ از میزان تعیین شده در کاتابوگ شرکت سازنده بیشتر نشود .
· پیشنهاد می شود به دلیل وجود رسوب در آبهای ایران و مسدود شدن سوپاپهای اطمینان و قرار گرفتن سیستم تحت فشار از سیستم انبساط باز استفاده نمایید تا آسیبی به سیستم تا سیساتی شما وارد نگردد .

انتخاب دیگ شوفاژ

امروزه مهندسانی که برای صاحبان ساختمانها کار می کنند در هنگام انتخاب دیگ های گرمایش آب تاسیسات ساختمانها گزینه های متنوعی را در اختیار دارند. این گزینه ها انواع دیگ های قطعاتی چدنی ، دیگ با لوله های فولادی اعم از لوله های آتش یا آب . دیگ با لوله های پره دار مسی و دیگ های چگالشی را در بر می گیرد. تمام این انواع مختلف امروزه در پروژه های ساخت و ساز بکار برده می شوند.

با وجود این همه تنوع انتخاب ، یک مالک و یا مهندس طراح تاسیسات ساختمان ممکن است با آخرین ویژگی های عرضه شده در طراحی دیگ ها آشنایی نداشته و یا نتواند براحتی با مدل هایی که کاملا امتحان خود را در بازار پس نداده اند کنار بیاید. بسیاری از مالکان و مهندسان با مدل های خاصی از دیگ ها آشنایی دارند و یا برنامه های نگهداری خود را حول نوع خاصی از دیگ ها طرح ریزی کرده اند. چه بسا این گونه افراد برای پروژه های جدید و یا برنامه های اصلاح دیگ های موجودشان چیزی به نام تغییر مدل دیگ ها را به حساب هم نمی آورند.

دیگ فولادی یا مسی؟

هنگامیکه مهندسی شروع به فکر کردن در باره نوع دیگ جهت استفاده در پروژه خاصی می کند ، نتیجه ای که نهایتا حاصل می شود انتخاب دیگ فولادی به جای دیگ مسی است. با وجودیکه دیگ های قطعاتی چدنی و دیگهایی که مبدل های حرارتی فولاد ضد زنگ در آنها بکار رفته است هم اکنون در بازار موجود بوده و در برخی پروژها مورد استفاده قرار می گیرند ، با این حال انتخاب دیگ فولادی همچنان انتخاب برتر محسوب می شود. درک تفاوت های طراحی دیگ با لوله های فولادی و دیگ با لوله های مسی از نظر کاربرد مناسب این مدل ها در تاسیسات حائز اهمیت است.

کاربرد دیگ های دارای لوله های فولادی مدتها قبل از دیگ های با لوله مسی شروع شده و محدوده تنوع مدلهای آن بسیار وسیع تر می باشد و انواع دیگ با لوله های آتش ، با لوله های آب ، با لوله های آب انعطافی (فلکس تیوب) و با لوله های آب مایل را در بر می گیرد.در اکثر کاربردهای گرمایش آب در تاسیسات تجاری استفاده از دیگ های دارای لوله های انعطافی و لوله های آب مایل نسبت دیگ های دارای لوله های آتش رایج تر است.

اکثر مدل های لوله انعطافی دارای 5 فوت مکعب سطح گرمایشهستند. زیاد بودن مقدار سطح گرمایش تنها معیار برخی از مهندسان در انتخاب دیگ پروژه می باشد. اما سنجش توان یک دیگ تنها بر اساس میزان فوت مکعب سطح گرمایش امروزه دیگر یک نرم کاری قدیمی محسوب می شود. این نوع سنجش سالها پیش، زمانی که ذغال سنگ و گازوئیل و مازوت سوخت اغلب دیگ ها بودند و وجود سطح گرمایش اضافی برای مقابله با رسوب گیری ناشی از این سوخت ها اهمیت زیادی داشت ابداع شده است ، معیار سنجش مذکور این موضوع را که آیا طراحی دیگ قادر به جذب یکنواخت حرارت در تمام سطح لوله دیگ می باشد یا خیر در نظر نمی گیرد.

دیگ های مسی در اواخر دهه 1940 ، پس از جنگ جهانی دوم به بازار آمدند. برای اکثر مهندسان سالها طول کشیده است تا دیگ های لوله مسی را بر دیگ های لوله فولادی ترجیح دهند. مهندسان تاسیسات بزرگ احساس می کنند که دیگ های لوله مسی تنها از نظر پایین بودن قیمت بهترین انتخاب برای موتورخانه محسوب می شوند نه بهترین گزینه از جمیع جهات.

دیگ های لوله مسی در حدود 25 تا 30 % از مدل های دیگ با لوله انعطافی ارزانترند. پایین تر بودن قیمت اولیه دیگ های لوله مسی بطور خودبخودی نزد تعدادی از مهندسان به معنای کمتر بودن قابل ملاحظه طول عمر دیگ تلقی شده است. اما بسیاری دیگر نیز بر این باورند که دیگ های لوله مسی با لوله پره دار امروزه بهترین انتخاب برای ساختمانهای تجاری می باشد. پایین تر بودن قیمت اولیه و تقاضا برای راندمان های بالاتر ، انعطاف پذیری در انتخاب گزینه های تخلیه دود احتراق ، و نیاز به فضای نصب کوچکتر سبب گرایش بازار به سمت دیگ های لوله مسی شده است.

دمای آب برگشتی :

در هنگام انتخاب و نصب هر نوع دیگ آب گرم در سیستم ، دمای آب برگشتی باید در نظر گرفته شود. دمای برگشت آب گرم سیستم تهویه مطبوع کلید کاربرد هر نوع دیگی در سیستم محسوب می شود. دیگ و آب گرم به یکدیگر وابسته اند. البته این نکته بدیهی به نظر می رسد. اما بروز اشکالات در سیستم و خرابی دیگ اغلب در مواردی رخ می دهد که دیگ استفاده شده با سیستم تهویه مطبوع سازگاری ندارد. راندمان دیگ به دمای آب برگشتی و بار دیگ بستگی دارد.

دمای آب برگشتی دیگ های غیر چگالشی باید بین 130 تا 140 درجه سانتیگراد باشد تا از تقطیر گازهای تنوره جلوگیری شود. تقطیر باعث خرابی دیگ و کوتاه شدن عمر مفید آن شده و به بروز اشکال در برنامه های نگهداری و تعمیرات منجر می شود. اگر طراحی سیستم به حد کافی بالا بودن درجه حرارت آب برگشتی را تا حدی که از تقطیر جلوگیری کند تضمین ننماید ، دیگ های دارای لوله فولادی و یا مسی دچار خرابی می شوند. در صورت پایین بودن دمای آب برگشتی بایستی نسبت به مواردی از قبیل سیستم های پمپاژ آب گرم ، ذوب کردن برف ، و تنظیم دریجه هوای خارج (outdoor air reset) توجه کافی مبذول گردد تا از بالاتر بودن دمای آب برگشتی نسبت به نقطه شبنم گازهای تنوره اطمینان حاصل شود.

دیگ های چگالشی یک انتخاب عالی برای سیستم های پمپاژ منابع آب گرم  می باشند زیرا دمای آب برگشتی در این سیستم ها از سیستم های دیگر کمتر است. دمای آب برگشتی در این سیستم ها در حدود 60 درجه سانتیگراد است ، که برای دیگ های چگالشی مطلوب است. راندمان دیگ های چگالشی با پایین آمدن دمای آب برگشتی بهبود می یابد.

منحنی های راندمان دلیل مناسب نبودن دیگ های چگالشی برای سیستم هایی که درجه حرارت آب برگشتی آنها بالاتر از 140 درجه است را نشان می دهند. دیگ چگالشی در دماهای بالاتر آب برگشتی به راندمان بالای خود نمی رسد و سرمایه گذاری بیشتر نیز در این مورد توجیهی ندارد. اما اگر یک راهبرد کنترل بار مبنا طراحی شود، بطوریکه دیگ های چگالشی قادر به تامین گرمایش مجدد با استفاده از مزیت بالاتر بودن دمای آب برگشتی در ایام تابستان بوده و دیگ های غیر چگالشی نیز در ایام زمستان قادر به تامین دمای بالاتر آب باشند ، در این صورت استفاده از دیگ های چگالشی که قیمت اولیه بالاتری دارند ممکن است مقرون به صرفه باشد.

ظرفیت سیستم یکی از ملاحظات مهم در تصمیم گیری برای انتخاب دیگ محسوب می شود. محدوده سایز دیگ های با لوله فولادی از 400 تا 2100MBtuh را در بر می گیرد. در مورد پروژه های بزرگ، استفاده از یک یا دو دیگ با لوله فولادی ممکن است عملی تر باشد تا بکارگیری یک مجموعه مرکب از چندین دیگ با لوله مسی. در صورت استفاده از چندین دیگ لوله مسی، سیستم آب داغ باید برای چیدمان پمپاژ اولیه- ثانویه طراحی شود.

اگر وجود گزینه های انعطاف پذیر تخلیه دود احتراق سیستم مورد نیاز باشد باید از دیگ لوله مسی استاندارد با راندمان بالاتر، یعنی راندمان تقریبا 85% و حتی از دیگ چگالشی با راندمان 98% برای پروژه استفاده شود. در اینجا هم برای اطمینان خاطر از اینکه دیگ در سیستم آب گرم موتورخانه قادر به رسیدن به حداکثر راندمان خود می باشد تحلیل دقیق شرایط سیستم مورد نیاز است. دیگ های چگالشی باید در طراحی سیستم هایی گنجانده شوند که تقطیر در آنها صورت می گیرد، و دیگ های غیر چگالشی نیز باید در سیستم هایی که دمای آب برگشتی آنها زیاد است استفاده شوند.

فضای نصب مورد نیاز دیگ های با لوله مسی کمتر از فضای مورد نیاز دیگ های لوله فولادی است. بنابراین اگر فضای مکانیکی موجود برای نصب دیگ محدود باشد انتخاب دیگ با لوله مسی مطلوبتر خواهد بود. چندین طرح مختلف چیدمان دیگ باید مورد ارزیابی قرار داده شود تا مشخص شود که کدام چیدمان دیگ به حداقل فضای نصب نیاز دارد.

برای تصمیم گیری در مورد انتخاب نوع دیگ ، مهارت کارکنان تعمیرات و نگهداری باید مد نظر قرار داده شود. همچنین وجود نمایندگی محلی سازنده دیگ نیز حائز اهمیت می باشد. ساده بودن طراحی سیستم کلید توانایی کارکنان تعمیرات و نگهداری برای فهم و نگهداری صحیح دیگ می باشد. تصفیه شیمیایی آب برای موفقیت عملکرد دیگ ها و سیستم های آب گرم از اهمیت حیاتی برخوردار است. ورود آب جبرانی خام به سیستم بایستی از لحاظ سختی اندازه گیری شود تا از صحیح بودن تصفیه آب اطمینان حاصل شده و اپراتور از طریق سیستم هشدار دهنده از نشتی های اضافی سیستم مطلع گردد. تصفیه نامناسب آب یکی از علت های اصلی خرابی دیگ ها است. دبی جریان  آب گرچه برای تمام دیگ ها مهم است اما برای دیگ های لوله مسی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. دیگ نباید بدون دبی جریان آب کار کند و بدین منظور باید از ادوات کنترلی لازم استفاده شود.

دیگ های بزرگ با لوله فولادی معمولا به سیستم کنترل خودکار تعدیل کننده مشعل مجهزند. دیگ های کوچک لوله مسی عموما دارای سیستم کنترل 2 تا 4 مرحله ای هستند. در مورد سیستم های مرکبی که از چند دیگ لوله مسی تشکیل شده اند ، نوعا باید از کنترل کننده خودکار توالی عملیات استفاده شود تا قابلیت بی بار کردن خودکار مورد نیاز سیستم را تامین کند.

منبع : www.masoodvahidi.blogfa.com

مشعل ها

به طور معمول مشعل ها همراه و متناسب با دیگ انتخاب می شوند و به میزان مصرف سوخت بر حسب لیتر در ساعت و کیلو گرم در ساعت یا گالن در ساعت مشخص می شوند.

با داشتن قدرت حرارتی دیگ و ارزش حرارتی سوخت مایع، می توان نوع مشعل و میزان مصرف سوخت را انتخاب کرد. منتها چون مقداری حرارت سوخت از راه دود کش و تلفات دیگر به هدر می رود، در موقع محاسبه، راندمان مشعل را باید در نظر داشت. چون بیشتر گازوییل مصرف می شود، می توان مصرف مشعل را از تقسیم قدرت حرارتی دیگ (QB) در حاصل ضرب ارزش حرارتی هر کیلو گازوییل ( حدود 10000 کیلو کالری ) در راندمان مشعل که بین 6/. تا 85/. است را به دست آورد. چون وزن مخصوص گازوییل 8/. است، بنابراین به ازای هر لیتر حدود 8000 کیلو کالری حرارت تولید خواهد شد که این مقدار BTU 32000 است.

اگر راندمان متوسط مشعل ها را 78/. انتخاب کنیم، به ازای هر لیتر گازوییل معادل BTU25000 حرارت تولید خواهد شد.

با پیدایش سوخت های مایع و محسناتی که نسبت به سوخت های جامد دارند، روز به روز در مشعل ها پیشرفت حاصل شده است و امروزه تقریبا در اکثر دیگ های حرارت مرکزی و صنایع، سوخت مایع مصرف می شود و در نتجیه وجود مشعل ها ضروری است.

مشعل ها از لحاظ پودر کردن سوخت به سه نوع تقسیم می شوند:

1- فشاری

2- با فشار بخار یا فشار هوا

3- با فشار ضعیف هوا

در نوع فشاری، سوخت با فشار یک تلمبه به داخل دیگ پاشیده می شود و هوا نیز به طور طبیعی از اطراف نازل سوخت پاش وارد می شود.

در نوع دوم، سوخت به وسیله فشار هوا یا بخار به داخل دیگ فرستاده می شود.در این مشعل جریان سوخت از منبع تا پستانک به علت وزن مایع است و گاهی با فشار پمپ ضعیف انجام می گیرد.

در این سیستم به علت فشار هوا و کمپرسور و یا فشار بخار، صدای نسبتا زیادی به وجود می آید که از عیوب مشعل می باشد.

بالاخره نوع سوم، که بیشتر در دیگ های حرارت مرکزی به کار برده می شود و کامل ترین نوع مشعل است و در دو نوع مشعل با فشار کم و مشعل با فشار زیاد ساخته می شوند.

1-مشعل با فشار کم:

این مشعل تشکیل شده است از یک الکترو موتور و یک وانتیلاتور و یک پمپ سوخت که معمولا روی یک محور قرار دارند و با حرکت الکترو موتور به کار می افتند. پمپ، سوخت را از منبع می گیرد و در داخل لوله مشعل که در انتهای آن نازل قرار گرفته است، فشرده می کند و چون نازل دارای سوراخ های ریزی است، سوخت به صورت پودر به داخل کوره پاشیده می شود. وانتیلاتور نیز اکسیژن لازم را به وسیله هوای محیط از اطراف نازل داخل محفظه احتراق می رساند. در این حالت برای ایجاد شعله، احتیاج به یک جرقه است که آن نیز از دو سر سیمی که متصل به یک ترانسفور ماتور فشار قوی در حدود 12000 ولتی است، ایجاد می شود.

این جرقه ممکن است دایمی باشد که در دیگ هایی که محیط گرم کافی ندارند مورد احتیاج است . در این صورت ترانسفورماتور باید دارای قدرت کار همیشگی باشد و یا ممکن است جرقه به طور متناوب باشد. یعنی در موقع شروع احتراق چند لحظه جرقه زده شود و پس از گرم شدن کوره، جرقه قطع شود .در این نوع مشعل ها وسایل دیگری مانند مانومتر و صافی روغن و شیر برقی - سولنویید ولو - نیز به کار برده می شود. شیر برقی به خصوص وقتی که منبع سوخت بالا تر از مشعل با شد، حتما لازم است، چون ممکن است پمپ سوخت خوب آب بندی نباشد و هنگامی که مشعل کار نمی کند، سوخت، قطره قطره وارد کوره و تبخیر شود که در موقع روشن شدن مجدد تولید انفجار خواهد کرد. ولی با وجود شیر مربوطه چون به محض از کار افتادن موتور راه سوخت نیز بسته می شود. از دیگ محافظت کامل به عمل می آید.

پمپ های مشعل معمولا یک طبقه هستند و در بعضی موارد ممکن است دو طبقه باشند. در حالتی که منبع سوخت پایین تر از مشعل باشد، وجود پمپ دو طبقه ضروری است. در این مشعل ها مقدار هوا و مقدار سوخت به وسیله دریچه تنظیم هوا و شیر تنظیم سوخت که به ترتیب اطراف وانتیلاتور (بادرسان) و روی پمپ قرار دارند، کنترل می شود.

عمل راه افتادن و از کار افتادن مشعل به وسیله فرمان خود کاری مانند ترموستات دیگ و کنترل دود که گاهی به جای آن سلول فتو الکتریک به کار می رود، انجام می گیرد.

2- مشعل با سوخت مایع سنگین:

این مشعل نیز مانند مشعل قبلی است، با این تفاوت که به جای وانتیلاتور، یک دمنده به کار رفته و پمپ آن نیز مناسب با درجه غلظت مایع سوخت انتخاب شده است.

در موقع راه اندازی این مشعل قبلا شروع کار را به وسیله سیال گازی شکل یا سوخت سبک دیگری انجام می دهند که در این صورت یک دستگاه راه انداز به آن اضافه خواهد شد.

به طور کلی هر نوع مشعل برای ظرفیت های مختلف ساخته شده است که نسبت به ظرفیت حرارتی دیگ و انواع آن، می توان با تعویض نازل و تنظیم هوا از آن استفاده کرد. مثلا یک مشعل با ظرفیت 1 تا 5 و 5 تا 10 لیتر ساخته شده است که می توان با تغییر پستانک، مصرف آن را به حداکثر یا حداقل رساند.

مشعل گازی:

در این نوع مشعل، گاز بوسیله شیر خودکاری با فشار اولیه خود وارد دیگ می شود و با ترکیب با هوایی که همراه خود وارد کوره می کند، مشتعل می شود و در حدود 80% حرارت خود را به دیگ می دهد.

معمولا عمل ایجاد شعله به وسیله شمع خودکار انجام می گیرد. در مورد این مشعل ها وسایل محافظتی پیش بینی می شود، به خصوص اینکه گاز بدون اشتعال وارد دیگ نشود. این عمل به وسیله یک کویل ترمو الکتریک که نزدیک شعله شاهد (شمع) قرار دارد، کنترل می شود. به ترتیب که با بودن شعله کویل گرم می شود و جریان ترموالکتریک از آن عبور می کند و پس از اثر کردن روی شیر خودکار، آن را باز نگه می دارد. اما به محض اینکه شعله خاموش شد، جریان ترموالکتریک از بین می رود و شیر بسته می شود و راه ورود گاز را به دیگ می بندد که برای راه اندازی مجدد، باید شیر گاز را با دست باز کرد. این نوع مشعل نیز برای ظرفیت های مختلف ساخته شده و در دسترس است. 

منبع : http://masoodvahidi.blogfa.com

خصوصیات مبردها

کاربرد	ویژگی	دمای بحرانیC ˚	دمای جوشC ˚	مبرد
برای سیستم های کوچک یا کمپرسور های رفت و برگشتی	غیر قابل اشتعال. غیر خورنده. پایدار و مخرب لایه اوزن.	112	-30	R12
برای سیستم های بزرگ تجاری وکمپرسور های گریز از مرکز	غیر قابل اشتعال. غیر خورنده. پایدار و مخرب لایه اوزن.	198	9	R11
برای واحد های خنک کننده یکپارچه و کمپرسورهای رفت و آمدی	غیر قابل اشتعال. غیر سمی. غیر خورنده. پایدار و مخرب لایه اوزن.	96	-41	R22
مناسب سیستم های با فرکانس R22ظرفیت تبرید 20% بیشتر از .60HZ	غیر قابل اشتعال. غیر خورنده. پایدار و مخرب لایه اوزن.		-33	R500
برای دما های پائین.	غیر قابل اشتعال. غیر سمی. غیر خورنده.	90	-46	R502
سیستم تهویه مطبوع و پمپ های حرارتی. .R22جایگزین	غیر قابل اشتعال. درجه غیر سمی کم. غیر خورنده. عدم تخریب لایه اوزن.	87	-43	R407
واحد های تهویه مطبوع. سرد خانه. پمپ حرارتی.	غیر قابل اشتعال. درجه غیر سمی کم. غیر خورنده. عدم تخریب لایه اوزن.	72	-52	R410
مناسب سیستم های دما پایین و متوسط. .R502جایگزین مبرد	غیر قابل اشتعال. درجه غیر سمی کم. غیر خورنده. عدم تخریب لایه اوزن.	71	-47	R507
تهویه مطبوع صنعتی و خانگی. .R22جایگزین	عدم تخریب لایه اوزن.	101	-26	R134a
مناسب سردخانه. .R502جایگزین	غیر قابل اشتعال. درجه غیر سمی کم. عدم تخریب لایه اوزن.	72	-46	R404A
مناسب دماهای پایین. .R502جایگزین	غیر قابل اشتعال. درجه غیر سمی کم. عدم تخریب لایه اوزن.	83	-42	R407A
تاسیسات صنعتی بزرگ.	بوی نافذ –قابل حل در آب-غیر قابل اشتعال-با مخلوط مناسبی از هوا قابل انفجار-بدون اثر مخرب بر لایه اوزن.	133	-33	آمونیاک

محاسبه کولر آبی

کولرها را بر اساس ظرفیتشان می شناسند : 500- 2000- 3000- 3500- 4000- 4500- 5000 – 6500-7000 و 12000 ظرفیت کولر: حجم هوایی است که کولر با پروانه اش از بیرون مکش کرده و به داخل ساختمان می فرستد (در یک دقیقه) و بر حسب فوت مکعب بر دقیقه (CFM) بیان می شود.

محاسبه کولر برای محیط مورد نظر:

بر اساس طبقات محیط مورد نظر و با داشتن حجم اتاق با ضرایب زیر میتوانید کولر مناسب را مشخص کنید. برای طبقه اول هر متر مکعب از فضای اتاق 12 فوت و برای فضای هال 10 فوت مکعب در دقیقه لازم است. برای طبقه میانی هر متر مکعب از فضای اتاق 14 فوت و برای فضای هال 10 فوت مکعب در دقیقه لازم است. برای طبقه آخر هر متر مکعب از فضای اتاق 17 فوت و برای فضای هال 12 فوت مکعب در دقیقه لازم است.

به عنوان مثال:

ساختمان طبقه دوم با یک اتاق 9 مترمربعی و هال 24 مترمربعی و ارتفاع 3 متر بدون فضای اضافه دیگر.

حجم اتاق 27 متر مکعب * 17 = 459 فوت مکعب بر دقیقه

حجم اتاق 72 متر مکعب * 17 = 1224 فوت مکعب بر دقیقه

جمع ظرفیت مورد نیاز= 1683 فوت مکعب بر دقیقه

از مقادیر استاندارد بالا نزدیک ترین ظرفیت به 1683 انتخاب می شود:

کولر انتخابی CFM: 2000

توصیه های فنی:

تسمه ها را بازبینی کنید که زیاد سفت نباشد، و اگر هم شل باشد بازده کولر کم می شود.

تسمه در حال وصل، بدون کش آمدن باید بتواند یک سانتی متر از هر دو طرف به هم نزدیک شود

کولر را در محیط های بسته یا در مجاورت نور آفتاب نصب نکنید.

هر چند مدت، بلبرنگ ها را چک کنید تا راحت بچرخد و آن را روغن کاری کنید. هنگام وصل بودن تسمه، باید پره ها به راحتی بچرخند.

  چک کنید پولی های موتور و پره ها دقیقا در یک صفحه واقع باشند. تا تسمه زود پاره نشود .

. از عدم امکان ورود آب به واتر پمپ مطمئن شوید

در صورت صدای زیاد موتور یا عدم چرخش پره ها، امکان مانع شدن چیزی برای چرخش وجود دارد؛ به سرعت موتور را خاموش کنید و عامل بازدارنده را رفع کنید